Ακόμα δεν κέρδισε... και πρασίνισε την χώρα :-)

ΕΡΓΑΣΙΑΚΟΣ ΜΕΣΑΙΩΝΑΣ ΣΤΟ E-SHOP.GR

ΕΡΓΑΣΙΑΚΟΣ ΜΕΣΑΙΩΝΑΣ ΣΤΟ E-SHOP.GR...
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΑ ΟΣΑ ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΝ ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΣΤΗ ΣΥΜΒΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΟΥΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ...

ΟΠΟΙΟΣ ΜΠΟΡΕΙ ΑΣ ΤΟ ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙ.
Η ατομική σύμβαση που καλούνται να υπογράψουν οι εργαζόμενοι αναφέρει μεταξύ άλλων ότι ο εργαζόμενος:

«... δεν υπάγεται στις περί χρονικών ορίων διατάξεις της εργατικής νομοθεσίας (κυρίως υπερωριακή εργασία, εργασία κατά τις νυχτερινές ώρες, εργασία τις Κυριακές και τις αργίες). Για τις εργασίες αυτές, ο εργαζόμενος παραιτείται και ρητά από κάθε τυχόν αξίωση ή αμοιβή». Δηλαδή, αυξάνεται ακόμα περισσότερο ο απλήρωτος χρόνος εργασίας. Η εργοδοσία μπορεί ν' αναγκάζει τους εργαζόμενους να δουλεύουν υπερωρίες, νύχτες και αργίες τζάμπα και όποτε αυτή θέλει.

«... υποχρεούται, επίσης, να προσφέρει τις υπηρεσίες του και σε θυγατρικές εταιρείες ή εταιρείες που συμμετέχει ή συνεργάζεται η εδώ συμβαλλόμενη εταιρεία εφ' όσον τούτο του υποδειχτεί». Ως σύγχρονοι δούλοι, δηλαδή, οι εργαζόμενοι θα «δανείζονται» σε οποιαδήποτε εταιρεία, σε οποιαδήποτε περιοχή της χώρας, αν το αποφασίσει η εργοδοσία.

«...η εταιρεία δικαιούται να μεταθέτει οριστικά ή πρόσκαιρα τον εργαζόμενο σε οποιοδήποτε άλλο κατάστημα ή υπηρεσία εντός του ίδιου νομού ή εκτός αυτού, κατά την κρίσιν της χωρίς τούτο να μπορεί να θεωρηθεί μονομερής βλαπτική μεταβολή των όρων εργασίας. Αρνηση του εργαζόμενου να μετακινηθεί θεωρείται παραβίαση των όρων της παρούσης και των υποχρεώσεών του, που απορρέουν από αυτήν και συνεπάγεται λύση της παρούσης συμβάσεως υπό υπαιτιότητα του εργαζόμενου (παραίτηση)». Αν ο εργαζόμενος αρνηθεί οποιαδήποτε μετάθεση, η εργοδοσία του επιβάλλει να παραιτηθεί για να φύγει χωρίς αποζημίωση.

Το αποκορύφωμα όμως είναι το εξής:
Ο εργαζόμενος «... υποχρεούται να ενημερώνει την εταιρεία για κάθε μεταβολή της προσωπικής του καταστάσεως»! Η εργοδοσία προκλητικά αξιώνει να είναι ενήμερη ακόμα και για κάθε ζήτημα που αφορά την προσωπική ζωή του εργαζόμενου, παραβιάζοντας τις ατομικές ελευθερίες και «κουρελιάζοντας» την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Γιατί; Επειδή «μεταβολές που συνεπάγονται οικονομικές απολαβές δημιουργούν υποχρέωση της εταιρείας μετά την αντίστοιχη γνωστοποίηση της μεταβολής». Για την εργοδοσία π.χ. η δημιουργία οικογένειας, η απόκτηση παιδιών κτλ. συνεπάγεται κόστος. Οπως αντίστοιχα «κόστος» αποτελεί π.χ. ένα πρόβλημα υγείας που μπορεί να αποκτήσει ο εργαζόμενος, μειώνοντας την αποδοτικότητά του, εμποδίζοντας την εντατικοποίηση που θέλει να επιβάλλει μια εταιρεία κτλ.

Η σύμβαση προβλέπει ότι στο κύριο κομμάτι του μισθού θα περιλαμβάνει επιδόματα όπως αυτά του γάμου, παιδιών, πολυετίας κτλ. και «επιδόματα ή άλλες πρόσθετες παροχές τις οποίες τυχόν δικαιούται ο εργαζόμενος συμψηφίζονται με τις ανώτερες των νομίμων που κάθε φορά καταβάλλονται εις αυτόν (σ.σ. τον εργαζόμενο) και ουδεμία αυτοτελή αξίωση δημιουργούν για τον εργαζόμενο». Διευκρινίζεται ωστόσο ότι «παροχές πέραν των εδώ αναφερόμενων δίδονται εξ ελευθεριότητας και η εταιρεία δικαιούται οποτεδήποτε να σταματήσει ή να τροποποιήσει την αντίστοιχη παροχή μονομερώς». Σε μια προσπάθεια να εξουδετερώσει τις αντιδράσεις και αφού κατεδαφίζει εργατικές κατακτήσεις αιώνων, η εργοδοσία εμφανίζεται να δίνει «παραπάνω από τα νόμιμα», τα οποία ωστόσο όποτε θέλει θα παίρνει πίσω.

ΑΥΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΟΥΜΕ ΤΟ ΤΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΣΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ,
ΤΟ E-SHOP.GR
Πηγή: PREZA TVhttp://prezatv.blogspot.com/2009/07/e-shopgr_14.html

Νεα Δημοκρατία: Με σύμμαχο... εσένα!

Το κακό με αυτό το blog είναι ότι δεν γράφουμε συχνά, όταν όμως το κάνουμε μάλλον δυναμιτίζουμε την επί μήνες γαλήνια ατμόσφαιρα του.

Ξεκινώντας με δημοσιογραφικά κλισέ λέμε ότι η κυβέρνηση βρίσκεται σε πανικό. Κλίσε μεν αληθινό δε. Η Λαϊκή Δεξιά, το μεγάλο καζάνι με τους παραδοσιακούς οπαδούς της, τής γύρισε την πλάτη. Στράφηκε σε ένα πολιτικό φορέα που εκφράζει πιο γνήσια τις θέσεις και τα πιστεύω της. Αποτέλεσμα, το γνωστό. Κανένα κόστος εθνικό δεν είναι σημαντικότερο από το πολιτικό κόστος. Κι όπου πολιτικό κόστος, εννοούμε βέβαια την απώλεια της εξουσίας. Στόχος της κυβέρνησης και της κάθε κυβέρνησης είναι να παραμείνει στην εξουσία.

Με μια πρώτη ματιά στα αποτελέσματα των ευρωεκλογών θα έλεγε κανείς ότι και τα δύο μεγάλα κόμματα έχασαν μέρος των οπαδών τους. Η αποχή, η επιλογή μικρότερων συνδυασμών, τα λευκά και τα άκυρα, σε κάποιο βαθμό σχετίζονταν με την απογοήτευση των κομματικοποιημένων ψηφοφόρων, αυτών που παραδοσιακά θα ψήφιζαν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, σε κάποιο βαθμό με την απογοήτευση των πολιτικοποιημένων ψηφοφόρων που εκφράζονται ιδεολογικά τοποθετώντας εαυτούς αριστερά, δεξιά ή στο κέντρο, και τέλος σε ένα ποσοστό σχετίζονταν με την αδιαφορία κάποιων πολιτών για τα κοινά, όπως τα εκφράζει το παρόν πολιτικό σύστημα. Οι αναλυτές λαμβάνοντας υπόψη την χρονική συγκυρία συσχέτισαν το αποτέλεσμα της κάλπης με την οικονομική κρίση και όσα αυτή συνεπάγεται για τον πολίτη: δάνεια, ακρίβεια, ανεργία, πτώση αγοραστικού τζίρου. Και ταυτόχρονα με τα σκάνδαλα που ταλανίζουν τον πολιτικό κόσμο της χώρας: Βατοπέδι, ομόλογα, siemens κοκ.

Θα περίμενε κανείς η κυβέρνηση να τοποθετήσει τον άξονα της στρατηγικής της πάνω σε αυτά και να επιδιώξει να ανακτήσει την εμπιστοσύνη των πολιτών μέχρι τις εκλογές του Μάρτη. Αντ’ αυτού, τα πρώτα μέτρα που λαμβάνει ο Καραμανλής αφορούν τους λαθρομετανάστες και την έμμεση φορολογία. Κρίνει δηλαδή ότι το σημαντικότερο πρόβλημα για τον ίδιο σαν αρχηγό της ΝΔ και πρωθυπουργό της χώρας είναι η ανάκτηση των 9 μονάδων που έχασε σε σχέση με τις ευρωεκλογές του 2004, μέρος των οποίων κέρδισε το ΛΑΟΣ, ενώ λιγότερες η αποχή. Αγνοεί πως το ΠΑΣΟΚ κέρδισε μόλις 2 μονάδες σε σχέση με τις προηγούμενες ευρωεκλογές και πως ουσιαστικά μεγάλος νικητής των ευρωεκλογών αναδείχτηκε η αποχή (48%) έναντι 36,64 % του ΠΑΣΟΚ και 32,29 % της ΝΔ. Η στάση του κυρίου Καραμανλή είναι ίσως η πιο ξεκάθαρη απόδειξη πως η εξουσία είναι γλυκός διαφθορέας. Η σημαία της διαφάνειας και της πολιτικής ειλικρίνειας πέφτει θριαμβευτικά, ο στόχος του Καραμανλή είναι ένας, να παραμείνει στην εξουσία. Και για να το πετύχει αυτό πρέπει να χώσει την κουτάλα του πίσω στο καζάνι της Λαϊκής Δεξιάς και να κερδίσει τους ψηφοφόρους που κατέφυγαν στο ΛΑΟΣ.

Για την κυβέρνηση της ΝΔ αυτή τη στιγμή προέχει ο πολιτικό πόλεμος με το ΛΑΟΣ, να κερδίσει τις εντυπώσεις και να πείσει τους ψηφοφόρους ότι αυτή είναι ο μόνος γνήσιος εκφραστής του τρίπτυχου «Πατρίς, Θρησκεία, Οικογένεια». Αν οι πτυχιούχοι δεν μπορούν να απορροφηθούν στην αγορά εργασίας δεν είναι σημαντικό, ούτε σημαντικό είναι τα αυξημένα ποσοστά ανεργίας των νέων και όσων βρίσκονται λίγο πριν την συνταξιοδότηση. Σημαντικό δεν είναι πως η χώρα χρεώνεται με πρόστιμα 30.000 ευρώ ημερησίως από την μη εφαρμογή κοινοτικών οδηγιών. Πως είμαστε η 3η χώρα στην Ευρώπη στην επιβολή προστίμων και 1η μάλιστα με διαφορά στον μέσο όρο προστίμου ανά πολίτη. Η απογοήτευση του 48% των πολιτών από τις πολιτικές πρακτικές των δυο μεγάλων κομμάτων, δεν αφορά τον πρωθυπουργό, ούτε τον βαραίνει η ιστορική του ευθύνη για τα σκάνδαλα και τις πολιτικές μίζες, για την αποστροφή των πολιτών για τους θεσμούς και τις αξίες της Δημοκρατίας.

Η διαφάνεια ήταν από την αρχή και αποδείχτηκε ένα ρητορικό σόφισμα. Ζούμε σε μια δημοκρατική χώρα που η τελευταία φορά που καταδικάστηκε πολιτικός ήταν μετά την πτώση της Χούντας. Το σύνταγμα ορίζει πως όλοι οι πολίτες είναι ίσοι απέναντι στον νόμο κι όμως τα αδικήματα των πολιτικών όπως οι κλοπές και η κατασπατάληση του δημοσίου χρήματος, κουκουλώνονται και παραγράφονται. Αυτά όμως δεν είναι σημαντικά. Το Θέμα είναι οι 9 μονάδες και να παραμείνει στην εξουσία η ΝΔ, οι λαθρομετανάστες θα αντιμετωπιστούν όπως χρόνια τώρα στην Ελλάδα που γνώρισε και έζησε προσφυγιά, σαν παιδιά ενός κατώτερου θεού. Άλλωστε δεν έχουν ανθρώπινα δικαιώματα για να τα σεβαστεί κανείς. Αρκεί να ησυχάσει η γρια στην γειτονιά, που φοβάται και την σκιά της, αν ζήσει άλλα 8 χρόνια θα μας ξαναβγάλει δυο τετραετίες κυβέρνηση.

Απ' τις Γραφές στα memos

Τα πράγματα έγιναν κάπως έτσι: το αμερικανικό υπουργείο δικαιοσύνης έδωσε στη δημοσιότητα τέσσερα απόρρητα memos της κυβέρνησης Μπους που ενέκριναν την εφαρμογή βασανιστηρίων κατά την ανάκριση υπόπτων για τρομοκρατία. Οι υπάλληλοι της CIA, εξαιτίας αυτής της δημοσιοποίησης, ένιωσαν μια κάποια απογοήτευση. Ο νέος πρόεδρος τους επισκέφτηκε για να τους ενθαρρύνει. Και ο παλιός αντιπρόεδρος ζήτησε να δημοσιοποιηθούν και τα αποτελέσματα των ανακρίσεων, για να δει ο κόσμος πως η διαδικασία αυτή των βασανιστηρίων είχε αποτελέσματα.



Ειλικρινά, δεν ξέρω τι να πρωτοθαυμάσω.

Την υποκρισία των στελεχών της CIA, που δεν στενοχωρήθηκαν επειδή χρειάστηκε να εφαρμόσουν βασανιστήρια, ή εν πάση περιπτώσει δεν στενοχωρήθηκαν αρκετά ώστε να μην τα εφαρμόσουν, στενοχωρήθηκαν όμως επειδή ομολογήθηκε δημοσίως αυτό που ο κόσμος είχε τούμπανο κι αυτοί κρυφό καμάρι;

Τον Ντικ Τσέινυ, από την άλλη, κανείς δεν μπορεί να τον πει υποκριτή. Ο άνθρωπος έχει σταθερές αρχές και απόψεις, και είναι γνωστό ότι μπροστά στο εθνικό συμφέρον της χώρας του, λεπτομέρειες όπως τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν τις λογαριάζει (he doesn't give a shit, για να το πούμε απλά). Κατά τη γνώμη του, που υποθέτω ότι την ενστερνίζονται και πολλοί συμπολίτες του (οι περισσότεροι;), αν τα βασανιστήρια είχαν σαν αποτέλεσμα τη σωτηρία της ζωής έστω και ενός αμερικανού πολίτη, τότε ευλογημένα να είναι.

Αλλά αυτό που μου άρεσε περισσότερο ήταν η τρίπλα του Ομπάμα. Ο νιου πρέζιντεντ εξήγησε ότι οι ανακριτές της CIA "εκτελούσαν τα καθήκοντά τους, καλή τη πίστει, βασιζόμενοι σε νομικές συμβουλές που τους δόθηκαν από το υπουργείο Δικαιοσύνης", και κατά συνέπεια τους διαβεβαίωσε ότι δεν θα αντιμετωπίσουν ποινικές διώξεις, ωστόσο δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο να διωχθούν τα (πολιτικά) πρόσωπα που σχεδίασαν την πολιτική των "σκληρών μεθόδων ανακρίσεων".

Γιατί προφανώς ο μέσος ανακριτής της CIA, που υποθέτω ότι θα είναι ένας αξιοπρεπής και ευυπόληπτος οικογενειάρχης, δεν μπορεί να κρίνει από μόνος του αν ο εικονικός πνιγμός αποτελεί βασανιστήριο ή όχι, από τεχνική/νομική σκοπιά εξετάζοντας το πράγμα, αλλά χρειάζεται τη γνωμάτευση κάποιας επιτροπής νομομαθών του Κογκρέσου, φερ' ειπείν, που θα μελετήσουν το ζήτημα πολύπλευρα, θα σταθμίσουν όλες τις παραμέτρους και, αφού πραγματοποιήσουν και την αναγκαία cost-benefit analysis θα αποφανθούν "ναι" ή "όχι". Αν τώρα ο περί ου ο λόγος ανακριτής, έχοντας την ευλογία των ανωτέρων του για την εφαρμογή αυτών των "σκληρών μεθόδων ανακρίσεων" (ωραίο πράγμα οι ευφημισμοί, έτσι;), ένιωθε ταυτόχρονα και μια άγρια χαρά βλέποντας τον fuckin' άραβα κρατούμενο να αγκομαχάει για να πάρει ανάσα κατά τη διαδικασία του εικονικού πνιγμού, αυτό είναι άλλης τάξεως ζήτημα, που θα το λύσει ο ίδιος με τον εξομολόγο του ίσως. Αλλά την κοινωνία δεν την αφορά, εφόσον ο άνθρωπος ενεργούσε με καλή πίστη και για την ασφάλεια των ΗΠΑ. Καθαρά πράγματα.

Αν μη τι άλλο, έχουμε κάνει προόδους ως είδος. Αν στον Μεσαίωνα η Ιερά Εξέταση μπορούσε να εφαρμόζει βασανιστήρια κατά βούληση και χωρίς πολλά πολλά, αφού είχε λάβει τη σχετική εντολή απευθείας από τον θεό, σήμερα χρειάζεται τουλάχιστον μια κουβέρτα νομιμότητας, περίτεχνα ραμμένη από τεχνικούς συμβούλους, επιτροπές νομομαθών, πολιτικά στελέχη, για να διαγραφούν μονοκοντυλιά όσες κατακτήσεις έγιναν από τον ανθρώπινο πολιτισμό στο διάβα των αιώνων που μεσολάβησαν. Αντί των Γραφών, τα memos.

Έχει κανείς ακόμα την παραμικρή αμφιβολία ότι η απόλυτη εξουσία, απ' όπου κι αν εκπορεύεται, οδηγεί τελικά και αναπόδραστα στην αποκτήνωση;